Çocukluğumdan beri "çift sarılı yumurta"nın "tek sarılı yumurta" üzerindeki prestijli statüsünü işittim durdum. Bizim aile dışında pek dikkatimi çekmeyen bir kullanımdı bu "çift sarılı yumurta"; iyi eğitim almış, toplumda iyi bir konuma yükselmiş tanıdıklar için "maşallah, çok iyi okudu, iyi bir işi var, çift sarılı yumurta yer artık" derdi aile büyüklerim. İçinden hep tek sarısı çıkmasına alışkın olduğumuz yumurtanın zaman zaman iki sarısı olabileceği bana çocukluğumda adeta bir mucize gibi gelirdi; bir nevi çarşıdan aldım bir tane, eve geldim iki tane bilmecesini çağrıştıran bir durumdu içinden iki sarı çıkması ve bu yumurtaya, akı daha az olduğundan ve ben yumurtanın sarısını akından daha lezzetli bulduğumdan, bayılırdım. Babaannemin bazen çift sarılı yumurta pişirmiş olmasını da dedemin veteriner olmasına ve rahmetlinin müdahalesi sonucunda böyle yumurtalar yarattığına bağlardım kendimce (aaaaa! genetik bilimi o yıllarda bu kadar gelişmemişti ve böyle orjinaliyle oynamalar, mutasyonlar filan yoktu ama şimdi anlıyorum ki benim içimde bir genetik bilimcisi varmış, harcamışım kendimi İngilizce'yle, edebiyatla ya da belki de ve muhtemelen bilimkurgu edebiyatı okumaktan böylesi olasılıklar kazınmış beynime). Sonra akademisyen olmaya karar verdiğimi aileme açıkladığımda, babam "tebrik ediyorum, sen de çift sarılı yumurta yiyeceksin yani" demişti. Zaman zaman "ayıya dayı demek" mi olduğunu da düşünmedim değil bu "çift sarılı yumurta yeme" hikayesinin ama işinin toplumu iyileştirmek olan bireylerin, çift sarılı yumurtayla ödüllendirilmelerinin bir sakıncası olmasa gerek. Küçük bir parça daha yumurta sarısına yüklenen anlam elbette azımsanmayacak kadar büyük. Ve benim bilmediğim bir anlamı daha varmış o ikinci sarının. Dünkü Hürriyet gazetesinin sanal baskısını okurken gözüme bir yazı takıldı; Figen Batur imzalı. Meğer çift sarılı yumurtayı yumurtlayan tavuk çok fazla stres altında olduğu için yumurtası adeta hatalı üretimmiş. Batur'un cümleleriyle: "Meğer strese giren tavuk çift sarılı yumurta verirmiş. Huysuzlanan hayvanın döl yoluna bir yerine iki yumurta düşer ve genellikle normalden iri bu yumurtaları yumurtlamaya çalışan tavukcağız da zorlanmadan ötürü telef olup gidermiş. Tavukçuluk dünyasında buna, arkası çıkmak deniyor. Anladınız sanırım."Şimdi düşünüyorum da akademisyen olabilmek için gecemizi gündüzümüze katıyoruz; kadro beklentileri, tezler, tez izleme komisyon toplantıları, projeler, makaleler, bildiriler, literatür taramaları, bölüm içi huzursuzluklar, hatta sinir bozuklukları, ... hemen hemen bütün akademisyenlerin en verimli olacakları yıllar bu dertlerle geçiyor. Yani aslında kimin arkası çıkıyor? Belki de çift sarılı yumurta üreten tavuktan bir farkı olmadığı için, çift sarılı yumurtaya layık görülüyor akademisyenler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder